Mijn leven als een krantenbezorger (2)

Laat ik maar een update geven over mijn boeiende leven als krantenbezorger. Mensen die mij kennen, weten dat ik nu sarcastisch ben. Waarom had ik gesolliciteerd naar deze functie? Simpel. Ik kwam niet aan de bak en heb overal en nergens lopen solliciteren. Waarom stop je er niet mee? Omdat ik het geld nodig heb om mijn HBO door te komen. Het stomme leenstelsel van de overheid, daar krijg je alleen maar schulden mee.

Vandaag was het zo’n geweldige dag. Een onterechte klacht en het regende pijpenstelen. En het was fantastisch om de hysterische heks van de Mambiastraat (neppe naam) te ontmoeten. Je kent het wel, de vervelende buurvrouw die altijd loop te klagen en te zeuren. Diegene die je liever niet tegenkomt op straat en eigenlijk overal zo’n beetje. Laten wij eerst beginnen met mijn dag.

Het duurde een paar minuten voordat ik was opgestaan. Normaal was ik sneller maar vandaag dus niet. Ik had liever nog een paar uur doorgestaan, maar de plicht roept als krantenbezorger (olé). Ik fietste naar het depot en tot mijn genoegen waren de kranten al bezorgd. Ik heb twee pakken AD’s gepakt en in plastic tassen gedaan omdat het een beetje regende. Ik kreeg vervolgens mijn andere kranten (de Volkskrant, Trouw, HFD, Nederlands Dagblad). Ik zag dat ik weer een abonnee minder had. Dat betekent minder geld, helaas. Daarnaast zag ik ook op het lijstje wat mij enorm verbaasde, een klacht van zaterdag. Nu was het zo dat die brievenbus vol zat. Ik kon geen krant erin proppen vanwege een pakketje. Dat was half 6 ongeveer en om half 8 heb ik het opnieuw geprobeerd. Op zaterdag moet de krant voor half 8 bezorgd zijn. De rest van de dagen voor 7 uur. Ik heb het onmiddelijk geappt naar mijn baas met de mededeling dat ik het later zou bezorgen. IN MIJN VRIJE TIJD VERDOMME. Het was prachtig weer, het zonnetje scheen en hoewel het niet zo ver was, was het nog steeds mijn vrije tijd. Ik heb om kwart voor 1 de Volkskrant kunnen bezorgen. Nu zag ik op mijn lijst dat er GEEN KRANT was bezorgd. Juist ja. Dus ik was al een beetje chagrijnig.

Tijdens het fietsen naar mijn adresjes, ging het harder regenen. Lekker dan, nooit leuk om in de regen te lopen. Het was inmiddels drie kwartier later en ik parkeerde mijn fiets tegen de muur aan en pakte de kranten voor mijn rondje. Het is een rondje lopen en ik kan drie straten mee doen. Ik ging de eerste straat binnen, deed de krantjes in de brievenbus en ging naar mijn derde en laatste adresje van de MAMBIASTRAAT. Ik liep tussendoor de auto’s en opeens hoorde ik gebonk tegen de raam. Vervolgens stormde er een blonde vrouw naar buiten en ik zei beleefd “hallo”. Die heks was echter minder beleefd en begon meteen met een harde stem te praten: “dat doe je toch niet?” “Dadelijk krijg ik nog krassen”. Ik zei: “oke” en liep verder. Alsof ik tijd heb om naar een hysterische vrouw te luisteren. Ze zei nog wat en vervolgens nog een keertje: “dat doe je toch niet”.

Nee, trut. Weet je wat je niet moet doen? Hard kloppen tegen de raam en met een luide stem praten om 5 uur ’s  ochtends. Denk aan de buren. Moeten zij perse wakker worden? Oh en het feit dat er geen “goedemorgen” eraf kan? En meteen loopt te zeuren en hysterisch loopt te doen? En het feit dat ik verdomme niet eens een sleutel of metaal in mijn handen had? Hoe kan ik verdomme krassen maken op je auto? By the way, een normale auto. Niet eens een mooie of zo.

Dus ja, een onterechte klacht in mijn ogen, regen en een hysterische vrouw doet mijn humeur niet bepaald goed. En het feit dat ik maar vier uurtjes had geslapen (was een leuke serie op tv, Person Of Interest). Tel er daarnaast op dat ik geen grote mond kan geven omdat ik aan het werk was. Anders waren er kleurrijke woorden voorgevallen die toen en u nog steeds in mijn hoofd ronddwaalden.

Is het waard om een krantenbezorger te worden? Ligt eraan wie jij bent en hoe jouw persoonlijkheid is. Vind ik het waard? Nee. De hele week zit ik ongeveer op 70 á 80% van mijn capaciteit. Ik vergeet veel dingen. Zes dagen vroeg opstaan, je  fiets gaat sneller naar de pleuris en vroeg naar bed, liggen mij niet zo. Maar ik heb het geld nodig en dat is dat.

Ik begin wel mijn wijk beter te leren kennen en gisteren had ik 2 uur en 5 minuten over gedaan. Qua geld word je toch goed uitbetaald in vergelijking met andere banen (als bijbaan). Maar je zit ook nog 20 minuten bij het depot ongeveer. Ligt eraan of de bezorger van de kranten snel is. Daarnaast begin ik dingen op te merken zoals: mijn kat doet aan karate of leuke naambordjes.

Tot eind september zal ik het sowieso niet opgeven. Ik heb het geld nodig voor mijn hbo en dan kijk ik of ik het aankan om HBO met de kranten te combineren. Natuurlijk ga ik ook solliciteren naar een andere baan.

Dit was voorlopig mijn laatste blog over mijn krantenwijk. Mocht er wat voorvallen zoals een tweede heks, dan krijg jij mij weer te horen.

Zoals mijn papegaai Bella weleens zegt: MAZZEL

Advertenties

2 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Kimberly schreef:

    Ik heb 6 jaar (13-19 jaar) een ochtendkrantenwijk gehad en heb zo vaak gevloekt en getiert, onterecht klachten gehad, sneeuw en ruzie,maar wat vond ik het verschrikkelijk toen ik het niet meer kon combineren met school! Nu kan ik me er niks meer bij voorstellen trouwens..
    Hoe dan ook, succes met je krantenwijk, hoe rot die soms ook is 🙂
    Liefs Kimberly

    Like

    1. Deborah schreef:

      Hey Kimberly, wauw. Zes jaar lang, dat is knap. Dat jij het zo lang hebt volgehouden. Bedankt voor je berichtje en motivatie haha. Groetjes Deborah

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s